Roślinami otaczałam się od zawsze. Wychowałam się w bloku z wielkiej płyty, z minimalną przestrzenią - parapety dźwigały wiele. Uwielbiałam rytualne wiosenne przesadzanie. Czas specjalny z moim tatą, a potem sam na sam z ziemią, korzeniami, osłonkami. W samodzielną drogę ruszyłam z draceną i choć po przejściach, jest ze mną do dziś.

O tym, że moje odczucie spokoju, ulgi i obecności w kontakcie z roślinami jest uniwersalne, przekonałam się podczas lektury książki pt. „Kwitnący umysł” Sue Stuart-Smith. Tam po raz pierwszy zetknęłam się z terminem hortiterapia – i ten kierunek wybrałam na studia podyplomowe. Choć hortiterapia skupia się na kontakcie z przyrodą w ogrodzie czy w terenie, to wiem, że można ją praktykować także w domu, mieszkaniu czy biurze.
Nie zapominając, że rośliny w odpowiednio dobranych osłonkach to też po prostu świetne wnętrzarskie akcesoria i dekoracje.